نگاهی به فیلم رد کارپت

فیلم رد کارپت به نویسندگی و کارگردانی رضا عطاران  در کنار بازی  خوب اما نه درخشان خودش فیلمی مفرح و شاد شده است که به راحتی لحظات خوشی را به تماشاگر  هدیه  میدهد.

رد کارپت نقدی ست بر وضعیت سینما و سینما گری در ایرانی . 

رد کارپت در ظاهر قصه بسیار ساده ای دارد . اما لایه های پنهان و تاریکی نیز در سرتاسر فیلم دیده میشود که تماشاگر در حین خنده افسوس نیز میخورد.

جوانی که تمام زندگیش را در صحنه تاتر گذرانده برای آنکه به یکی از کارگردانان سینمای جهان علاقه دارد و  فیلمنامه خود را دوست دارد به اسپیلبرگ یا وودی آلن بدهد راهی سفر به جشنواره کن  میشود.

در حین سفر و جشنواره اتفاقات جالب و خنده داری می افتد که تماشاگر گاهی تا سرحد مرگ میخندد. اما این شوخیها کوتاه و مقطعی است و بر پایه  ی فیلمنامه ای منسجم شکل نگرفته .

گاهی این اتفاقات شکل مستند به خود میگیرد  و نشان میدهد که در حین کار بعضی از ایده ها به ذهن کارگردان فیلم زده شده ..و این خود نشان از تبهر و چیره دستی رضا عطاران است در خلق لحظات ناب خنده ... خنده ای که همچون خنده ای از جنس فیلم اخراجیها نیست . یعنی قرار نیست به هر قیمت مخاطب را بخنداند.

درخشانترین سکانس یا لحظه ناب فیلم زمانی است که فیلم شروع میشود . ادغام تیتراژ فیلم با فیلم  کازینو مارتین اسکورسیزی نشان از نبوغ ذاتی کارگردان خود دارد .

 

نوشته  انوش رافع 

/ 0 نظر / 31 بازدید